Rosita,s Blog

Archive for the ‘Relatie Gedichten’ Category

Ik heb nooit een droom gehad die uitkwam
tot de dag dat ik jou tegenkwam
even dacht ik dat ik verhuisde
je blijft altijd mijn lieve schat

Ik heb nooit de woorden gevonden die ik zocht
jij bent degene waar ik elke dag aan denk
en wat er ook gebeurt , waar het leven mij ook brengt
een deel van mij, is altijd bij jou

Ergens in mijn herinnering
ik ben het besef van tijd even kwijt
en morgen kan er nooit zijn
want gisteren vult nog steeds mijn gedachten

Er is geen terugblik of vermoeden
hoe het is of hoe het hoort te zijn
ik weet dit alles, maar de weg om jou
te laten gaan, kan ik niet vinden

Zonder jou doet de liefde pijn
Mijn hart in duizend scherven
Gebroken, stukjes heel klein
Vanbinnen aan het afsterven

Onze wegen zijn gescheiden
Niet langer meer op één pad
Om het verdriet te vermijden
Moet ik jou vergeten, schat

Waarom heb je mij verlaten
Liet me hier staan in de kou
Had je niet door, in de gaten
Dat ik onwijs veel van je hou

Door een milde wind gedragen
danst een zeepbel zwevend rond
niets wetend van de tegenslagen
of droeve trekken om m’n mond

Vrolijk swingend in ‘t zonlicht
danst ‘t belletje haar leven door
ziet geen tranen op mijn gezicht
en van m’n verdriet geen spoor

Al haar prachtig mooie kleuren
blozend in ’t licht van warme zon
zien totaal niets van m’n treuren
en m’n wenen bij ‘t eindstation

Door geen milde wind gedragen
daalt die tere zeepbel op een blad
durft dan ‘n blik op mij te wagen
en is daarna geheel uiteen gespat

Starend in mijn donkere silhouet
lijk ik in het duister te verdrinken
Ik ontwaar dat jij thans koffie zet
want ik hoor je kopjes klinken

Starend in mijn verwoeste ideaal
zie ik alles door mijn tranen heen
Je praat. Maar niet meer mijn taal
Denk niet dat ik spreek. Ik ween

Starend in ‘t geruïneerd verschiet
hoor ik stilte van ‘t duister breken
Komt het enkel door mijn verdriet
dat ik mij ‘t hart zo voel steken?

Starend in mijn donkere silhouet
schijnt mij het einde al te naderen
Op mosgrond heb ik mij neergezet
en ik dek mij met herfstbladeren

Kijkend in jou ogen
kijkend naar jou naakte lichaam
Luisterend naar wat jij zegt
voelend en strelend over plekken
plekken die gevoelig zijn
en lief

ik proef, zie, voel, ervaar en hoor
jou schoonheid
jou mooie lichaam
jou mooie karakter en
jou mooie jij

jij bent mijn schoonheid
en jij blijft daarom bij mij

Er is een afstand tussen ons beiden
ons opgedrongen door de wet
Mijn hartstocht wil ik aan jou wijden
ook al slaap je in zijn bed
toch ben je menig nacht bij mij

Er is een verbondenheid in onze harten
gebaseerd op echtelijk verdriet
speelt de eenzaamheid ons parten
geloven we de eigen gevoelens niet
en worden gehinderd door fatsoen

Er is een strijd in ons beide gaande
de weg te gaan die ons vreugde biedt
een eind te maken aan het bestaande
ook al wil de maatschappij dat niet
In alles ben ik jou en ben jij mij

Ik zeg niet altijd het goede woord
al heb je juist die dan wel gehoord
De betekenis gaat wel weer verloren
met andere zinnen die je wilt laat horen
en als ik in jouw ogen kijk
weet ik, daar heb jij geen bereik
Ik kan zeggen wat ik wil
je kijkt me aan maar het blijft stil
Je ziet dat ik van binnen schreeuw
want er is zoveel te zeggen
maar ben ik bang dat je het niet begrijpt
en ik het je nooit uit zal kunnen leggen..
Jij bent van ons twee de rede
die soms zo goed kan relativeren
Ik laat mijn hart ook spreken,
en zoals jij ‘t kan, kan ik mijn gevoel niet weren..

Voor mijn liefste,

Ik wandel door het bos.
De bladeren vallen van de bomen, en terwijl ik loop, voel ik de bladeren kraken onder mijn voeten.
Een koude wind waait door mijn haren heen.
Dan ben jij er.
Ik voel je armen om mijn middel geslagen, en je kust me teder in mijn nek.
Ik draai me om, je lacht, en je ogen stralen.
We rennen.
We rennen door het bos, hand in hand.
Ik ben niet alleen.
Jij bent er,
jij bent er altijd.
En dat maakt mij gelukkig.

Ik houd zielsveel van jou!

Hij wil weten waarom,
Gooi je ineens het roer om?
Hoelang heb je dit al zitten beramen?
Zie je dan niet wat we hebben samen?
In al die jaren opgebouwd,
Laat dat je dan echt koud?
Wat voor gevoel heb je dan,
Dat je nu even niet meer verder kan?
Vertel me nou toch wat er is
En laat me niet in het ongewis.
Ik probeer een uitleg te geven,
Van wat ik mis in mijn leven,
Maar hoe beschrijf ik mijn gevoel,
Zodat hij begrijpt wat ik bedoel?
Ik wil hem niet in het donker laten,
En ik probeer zoveel mogelijk te praten,
Maar je gevoel in woorden uitleggen,
Zonder iets verkeerds te zeggen,
Is moeilijker dan je ooit kan verwachten.
Hoe geef ik hem inzicht in mijn gedachten?
Hij zegt: Samen zijn is toch zo fijn,
Je wilt toch niet dat ik verdwijn?
Ben je op zoek naar een ander,
Of wil je dat ik mezelf verander?
Wil je er nog samen voor vechten,
Om ons weer aan elkaar te hechten?
Wat is er dan dat ik verkeerd doe?
Vertel me alsjeblieft dan hoe
Kan ik ervoor zorgen dat je bij me wilt zijn?
Ik begrijp je niet en het doet me pijn.
Hij is zo lief voor me,
Misschien wel te,
Maar wat zoek ik in een man,
1 die niet lief voor me is dan?
Ik snap het zelf niet meer,
Toch doet het me niet zo een zeer,
Dat ik na 7 jaren samen ervoor heb gekozen,
Even op mezelf te gaan, moet ik blozen?
Hoe moet ik het hem toch vertellen
Ik zal hem toch moeten teleurstellen
Hij zegt: Waarom wil je op jezelf wonen?
Vind je dat soms lef tonen?
Je bent dus liever alleen dan met mij,
Is het nu dan voorgoed voorbij?
Vertel me nu dan wat je wil,
Want je bent alleen maar stil.
Wat is er nou aan de hand?
We hebben toch een speciale band?
We zijn toch goed uit Canada teruggekeerd,
Of zie ik het soms verkeerd?
Ik raak in de war van al die vragen,
Ze laten mijn eigen gevoel vervagen.
Ik heb even ruimte voor mezelf nodig,
Misschien vind jij dat overbodig,
Maar na al die jaren met jou zijn,
Is alleen maar op jezelf letten ook wel even fijn.
Het is niet zo dat ik niet meer om je geef,
Daarom voelt het ook zo scheef.
Ik hou van je en wil je niet kwijt,
Maar kies nu wel voor mezelf, krijg ik spijt?
We hebben zoveel meegemaakt met elkaar,
Het voelt nu dan ook wel heel erg raar,
Zo helemaal alleen in een huis.
Wat veroorzaakt in mij die ruis?
Er is niks veranderd en niks gebeurd,
Waarom dan dit gevoel dat in mij zeurt?
Dat gevoel zegt, het zit niet helemaal goed,
Maar ik weet niet waar je goed aan doet.
Ik wil de verliefdheid terug die ik had
Maar hoe doe ik dat?

Vechten voor de liefde waar is de grens
Liefde krijgen is de grootste wens
Liefde die je terug kunt geven
En samen de warmte beleven.
Vechten voor de liefde waar is de grens
Samen delen is de grootste wens
Zo hoort de liefde normaal te zijn,
En niet de 1 vind het normaal en de ander heeft pijn
Vechten voor de liefde waar is de grens
Stabiliteit is de grootste wens
Niet telkens een knop om moeten draaien
Daar gaat het vertrouwen mee naar de haaien
Vechten voor de liefde waar is de grens
Gelukkig en onbevreesd is de grootste wens
Niet hoeven afwachten wanneer je weer een kus krijgt
Of afwachten hoelang een ander zwijgt,
Vechten voor de liefde waar is de grens
Niet meer hoeven vechten is mijn grootste wens
Gewoon samen lief en warm zijn voor elkaar
Als het steeds van 1 kant komt krijg ik het niet klaar
Vechten voor de liefde waar is de grens
Dat jij het gevoel voor me toont is de wens
Als je dat volgens zeggen al doet ….
Dan vind ik het bij deze goed
En is mijn grens na 2 en half jaar vechten bereikt.