Rosita,s Blog

Archive for the ‘Humor Gedichten’ Category

Deze dag, jullie trouwdag, de mooiste dag
Die je nooit vergeten mag.
Vandaag ben jij, ….(naam) de bruid
En zie je er schitterend en stralend uit.
….(naam), de bruidegom is zo trots op jou

Jullie beloofden elkaar vanmorgen trouw.
Vandaag …(datum) is het jullie grote dag
Die je heel blij en gelukkig vieren mag.

Jullie zijn nu getrouwd.
En aan elkaar toevertrouwd.
Het huwelijksleven gaat nu echt beginnen.
Dat de liefde het altijd mag overwinnen.

Dat de liefde altijd mag blijven bestaan.
Jullie gezond en wel verder mogen gaan.
Tot in lengte van vele gelukkige jaren.
Dat God, jullie voor elkaar zal bewaren.

God wil jullie over dit huwelijk zijn zegen geven,
Want zonder Hem kan je niet leven!
Neem zijn zegen met beide handen aan,
En Hij zal ook jullie in dit nieuwe leven bijstaan.

Hij wil met jullie zijn,
In vreugde, maar ook in pijn.
Op Hem mag je elke dag weer vertrouwen,
Op Hem kan je echt bouwen!
Vaar dan met Hem mee,
Over de levenszee.
God wil jullie het beste geven,
Een blij en een gelukkig leven.

Een lege fotolijst naast mijn bed
met alleen het flonkelende glas.
De achtergrond met stille woorden,
Endliss memories,
in sierlijke letters samengevat.
De lijst is altijd leeg gebleven.
Betekenis van de weinige woorden,
achter het doorzichtige glas.
Mijn herinneringen daar achter,
blijven hier onzichtbaar bewaard.
Gekoesterd als een dierbare schat!

Van bier, zegt men, word je te dik
maar klopt die stelling in feite wel
Nochtans op elk droevig ogenblik
heb je toch maar die lekkere gezel

Van bier word je dik, hoor ik wel
nochtans van liegen groeit je neus
Doof word je van ’t zelfpassiespel
maar ook die waarheid is dubieus

Van bier zegt men,word je zwaar
edoch, enkel slanken beweren dat
Ik weet heel zeker, dit is niet waar
al helemaal na mijn twaalfde krat

Van bier word je gezet, nee toch!
gezet word je slechts door je aard
Wat wel beweerd wordt is bedrog
zeg ik, met schuim in mijn baard

Ik zag een duifje en zij was wit
zo trouwhartig keek zij naar mij
Ze pikte terloops een zonnepit,
vloog op en..landde op mijn dij

Haar ogen zagen zo schrander
alsof zij voelde dat ik ‘t toeliet
Ik leek haar geen tegenstander
dat ik streelde bemerkte ze niet

Ik zag haar koppetje, nog klein
met haar heel vertederende blik
Zou ze heel ver van huis af zijn
vroeg achter mij een slimmerik

Haar pootjes klemden zich vast
zelfs tè vast in mijn bovenbeen
Fantastisch, mijn ongenode gast
voelde zich prettig zo ’t scheen

Ze at van mijn laatste boterham
en keek hierna nog één keer op,
Maakte gauw dat ze wegkwam
en dankte met..iets op mijn kop

De familie van Mevrouw Kiriman had dan toch
eindelijk het besluit genomen…het zou een
ouderwets Creoolse begrafenis worden en
dus zouden er professionele “huilers “komen.

Want heel eerlijk, hun moeder was niet geliefd
geweest en ze had ook nooit bij leven gezegd
dat ze “dansend naar haar graf “zou willen
gaan…dus het was wat gissen .

Omdat men,tóch de geest van mevrouw Kiriman
wilde vieren en eren, deden ze allemaal hun best
deze begrafenis zo goed mogelijk te laten
verlopen. De huilers waren een uitkomst…

Want zij zouden zó huilen, dat de sfeer van verlies
niet vroegtijdig zou vergaan. Op de dag zelf waren
alle spullen in de kist gelegd en haar naasten droegen
een anjisa…kinderen hadden blauwsel in hun haar.

Iedereen was klaar en over zes weken zou men elkaar
hier weer zien, om mevrouw Kiriman los te laten ..tot
dan vierde men haar leven. Ze was bewassen, dus nu
was het wachten tot alles van start kon gaan.

De kinderen uit de buurt kondigden hun komst al
snel aan…en zie: daar kwamen ze, de huilers en och
ze waren dùùr, maar goed Ze huilden en tierden en
sleepten iedereen mee…de familie was meer dan
tevree

Ook de gasten (sommigen had men moeten omkopen )
deden hun best, sommigen vielen zelfs zo
maar flauw …die hadden zin in een borrel, om weer
bij te komen dat snapte de familie wel…Nou !

En zo kreeg de bij leven, niet graag geziene mevrouw
Kiriman dan toch een prachtige begrafenis…haar
winti geesten waren goed verzorgd en aan het einde
van de dag had ze vriendinnen en dat alles dank zij
de huilers die gekrijst hadden …zo natúúrlijk.

Fairouz

Want waar de dood is moet ook gelachen worden…
oud creools gezegde.

Twee vrienden zitten in de kroeg
de één heet Jan, de andere Piet
wat is er, zegt Piet tegen Jan
je kijkt zo somber, zo ken ik je niet

Dat zal ik je vertellen zegt Jan
ik werd vader van een zoon
maar dat is toch geweldig zegt Piet
dat is toch buitengewoon

En hoe gaat het met je vrouw
feliciteer haar, voordat ik het vergeet
tot nu toe gaat het goed met haar, zegt Jan
zolang ze het maar niet weet

Op een mooie zomeravond
reed ik van mijn werk naar huis
opeens zag ik een meisje liften
ze vroeg, breng je mij even thuis?

Akkoord ik moet dezelfde kant op
zei ik haar, stap dus maar vlug in
wil je misschien ergens wat drinken
een goed idee zei ze, ik heb wel zin

We aten en we dronken wat
in een nabij gelegen restaurant
daarna bracht ik haar naar huis
ik zei tot ziens, gaf haar een hand

Kom even binnen zei ze toen
ik heb zoveel van jou gehad
ik wil je daarvoor graag belonen
dat heeft ze ook gedaan, die schat

Want nog geen tien minuten later
lagen wij al in haar bed
ik ben een uurtje daar gebleven
we hadden samen heel veel pret

Toen vroeg ik haar heb je biljartkrijt
wat moet je daarmee zei ze zacht
ik zal het aan de buurman vragen
ik ben zo terug als je even wacht

Ze kwam terug met het biljartkrijt
ik smeerde mijn beide handen vol
nam afscheid en ging daarna huiswaarts
nog nagenietend van zoveel lol

Waar heb je al die tijd gezeten
was het eerste wat mijn vrouwtje vroeg
ik zei schat, dat zal ik je vertellen
jij denkt, mijn vent zat in de kroeg

Maar ik ontmoette een lief meisje
ik ben met haar naar bed geweest
ik zal het je maar eerlijk zeggen
ik heb me gedragen als een beest

Je liegt het vuilak zei mijn vrouwtje
beken het mij nu maar heel gauw
je bent heel stiekem wezen biljarten
je handen zijn van het krijt nog blauw

De moraal van dit verhaal
gebeurt je zoiets ooit
vertel je vrouw gewoon de waarheid
geloven doet ze je toch nooit

Een vrouw stapt in een volle trein
kijkt rond en zegt, ik heb een vraag
heeft iemand een zitplaatsje voor mij
ik voel me niet zo goed vandaag

Een man staat op en zegt tegen haar
kom hier maar zitten, u ziet wat bleek
ik ben in verwachting, zegt de vrouw
en hierdoor ben ik wat van streek

Maar vrouwtje, zegt de man verbaasd
ik kan dat helemaal niet zien
wanneer komt uw kindje dan
mag ik dat aan u vragen misschien?

Het vrouwtje begint te blozen
haar wangen rood gekleurd
ze zegt, dat u niets ziet kan kloppen
het is vanmorgen pas gebeurd

Ik ben een beetje hardhorend
dat kan soms lastig zijn
ik hoor slecht hoge tonen
gelukkig doet het geen pijn

Het is vanzelf gekomen
zo heel langzaam aan
ik zei dan tegen mensen
ik kan je niet goed verstaan

Ik hoor de telefoon soms niet
en ook vaak niet de bel
de teevee zet ik wat harder
dan hoor ik die tenminste wel

Dus ging ik naar de dokter
die testte mijn gehoor
hij kwam tot de conclusie
het lag aan mijn rechteroor

Ik heb nu een apparaatje
maar dat heb ik zelden in
ik hoor dan zoveel bijgeluid
dat heeft voor mij geen zin

Ik kan hiermee goed leven
voor mij is er geen nood
wat ook nog een geluk is
ik ga er niet aan dood

Ik zet dit gedicht bij humor
het helpt toch niet dat ik zeur
want van dit kleine ongemak
krijg ik echt geen slecht humeur

Gerommel in de koektrommel,
Vandaag is het groot feest.
Iedereen is aanwezig,
Gangmakers nog het meest.

Een bijdehand bisquitje,
En een reuze bokkepoot,
Hebben bij de tombola,
De gevulde koek verloot.

Lange vingers lachen luid,
De kano’s staan te kijven,
Tegen een jan hagel aan,
Jan mag van hun niet blijven.

En mocca-lady en een rondo,
Maken een ronde-dansje,
Zwieren over de dansvloer,
En over het boterkransje.

Zandkoekjes en krakelingen,
Zijn aan het klaverjassen,
Speculaas heeft wat gemorst,
Die is zich aan het wassen.

Appelkoeken staan te brullen,
Noemen het karaoke,
Petit-Four dacht aan een aanslag,
Die zit ondergedoken.

Iedereen vermaakt zich best,
In die vrolijke ronde bak.
Heb er honger van gekregen,
Denk dat ik een koekje pak…