Rosita,s Blog

Archive for the ‘Beterschaps Gedichten’ Category

Lieve moeder
waarom nou altijd die knie?
waarom hebben ze jou dit aan gedaan?
waarom nou zo vaak een operatie?
waarom zijn ze gewoon verder gegaan?
waarom hebben die dokters het niet normaal kunnen doen?
waarom gaat het ze alleen om die poen?
waarom zit jij nu met die pijn?
ik wil er zo graag voor je zijn!
maar ik weet niet wat ik voor je doen kan?
je hebt 3 lieve dochters en een super lieve man.
lieve mama,
ik hou echt van jou

Je keek niet zo goed achterom.
Het was eigenlijk wel erg dom.
Die ene blauwe auto was de oorzaak.
Het was per ongeluk raak.

Hij reed jou aan.
Hielp je wel op te staan.
Gelukkig heb je weinig last.
Het was een rare gast.

Je lag er een tijdje op de grond.
Met op je been een kleine wond.
Gelukkig heb je niet meer.
Maar ik zal er voor je zijn, telkens weer..

Zou ik het hebben overwonnen
Ik ben er toch niet voor niets aan begonnen

Die vreselijke chemo en bestralingskuren
Ze leken wel een eeuwigheid te duren

Kaalheid en misselijkheid vielen mij te deel
En soms, ja soms werd het mij te veel

Moet wel medicijnen blijven slikken
Om die rotziekte te verstikken

Heb nog pijn, mijn spieren, ik lijk wel een oud wijf
Wat doet het me toch aan, dat onwillige lijf

Maar hopelijk heb ik nu die ziekte overwonnen
Dan ben ik er in ieder geval niet voor niets aan begonnen

En ook al zijn de ongemakken niet zo fijn
Ik mag best heel trots op mezelf zijn

j kwam naar mij
niet al te blij
er was iets
je was gevallen met je fiets
je arm en je gezicht zaten vol met bloed
we gingen onmiddellijk naar de spoed
je huilde zacht
ik gaf je kracht
Je lag in bed en sliep
terwijl ik naar je kamer liep
ik kwam je zeggen ik ben er voor jou
want wij blijven elkaar voor eeuwig trouw
daarom mijn beste vriend
wens ik je veel sterkte
en een spoedig herstel

Ziek zijn, zo ellendig !
Ziek zijn, zo alleen !
Ziek zijn zonder vrienden !
Nergens mensen om me heen …

Ik weet het is heel erg !
Maar het doet ook zo ‘n pijn.
Vooral als je alleen bent !
Als er niemand is die er voor jou wilt zijn!

Zie de bloem die Hoop heet
Die kleur geeft aan het leven
Die licht brengt in de duisternis
En koude weg kan nemen

Herken de bloem die Hoop heet
Sta open voor haar waan
Geef haar licht en liefde
En koester haar bestaan

Pluk de bloem die Hoop heet
Want wat ze jou zal geven
Is vreugde, kracht en blijdschap
En zin om weer te leven

Je voelt al een paar weken een knobbeltje in je borst
En weet weer waarom je niet naar de dokter dorst
Ja je vermoed het al heel lang
En dat vermoeden maakt je bang
Maar je gaat, en je hoort hem jou verzoeken
Mevrouw, laat u zich maar verder onderzoeken
Dan ga je door die hele molen heen
Maar jij, je wist het al meteen
En na een week dan valt het vonnis
Waarvan jij allang de uitslag wist
Die borst, dat stukje van jou, dat moet eraf
Je wist het al, maar toch sta je paf
Dus nu gaat de hel beginnen
Zal je dit gevecht echt overwinnen
Opereren, chemo en bestralen
Zal je die eindstreep met een goed gevoel behalen
En kan je jezelf dan in de spiegel zien staan
Je hebt, zo je weet, nog een lange weg te gaan
Maar je slaat je er doorheen, dat vind ik zo knap
En neemt steeds weer met goede moed de volgende stap
Met zelfspot weet je de touwtjes in handen te houden
En met liefde van je gezin weer nieuwe hoop op te bouwen
Iedere keer als ik je zie sta ik weer paf
Lieve meid, mijn petje af
sterkte

Een jonge vogel veilige nest
plots kwijtgeraakt
verdwaast en verloren.
Naarstig gezocht
enkelen nesten bezocht
Niemand, kon jou geroep
om je verlies
immers daar horen.
Ergens wist je,
er is op deze aarde een
veilig plaatsje voor mij
Kom lieve meid,
je hebt zelf het nest gevonden
jou plekje is nog steeds vrij!

Volledig afhankelijk
niets blijft gespaard
lijf en leden opgevreten.
Verzwakt en doorgelegen
uitgemergeld
tot op de graad.
Blijft maar doorwoekeren
genadeloos is dit
zieke kwaad.

Volledig afhankelijk
niets blijft gespaard
lijf en leden opgevreten.
Verzwakt en doorgelegen
uitgemergeld
tot op de graad.
Blijft maar doorwoekeren
genadeloos is dit
zieke kwaad.