Rosita,s Blog

Archive for the ‘Dieren Gedichten’ Category

Het was vroeg mooi weer vorig jaar,
de paddentrek ook vroeg begonnen.
Met zijn allen naar de grote waterplek,
hoe krijgen ze het verzonnen.
Maar voor ze daar waren,
moesten ze een grote weg oversteken.
Dat bracht vele gevaren mee,
vele lagen platgestreken.
Maar honderden mensen gingen samen op pad,
en hielpen de arme diertjes.
Ze tilde ze op en droegen ze naar de overkant,
op weg naar hun pleziertjes.
Ik heb veel bewondering voor die mensen,
die door regen en wind,
zorgden dat de padden veilig de weg overkwamen,
om te maken een nieuw kind.

Door hoge grassen sluip ik voort,
Geen enkel dier die mij toch hoort.

Ik ben niet bang,
‘k ben hoog van rang,
het duurt niet lang,
voordat ik wat vang.

Het is best wel fijn,
om een Tijger te zijn.
Mijn doel is een vrouwtje
en kindertjes klein

Dolfijn wat zwem je hard,
Door de zee met zoveel kracht,
Sierlijk springend boven de golven,
Dan weer spelend zonder zorgen,
Zo intelegent als jij bent,
Is de wens van elk mens,
Je kunt communuseren o zo fijn,
Je vind het dol en ontzettend fijn.
Om een dolfijn te zijn.

Er komt een eitje uit haar kont,
gekakel klinkt er door het hok,
jammer dat de boer het eitje vond,
de kip zit weer depressief op stok.

Waar doet ze het in vredesnaam voor,
haar hele leven is aan gort,
toch gaat ze met het leggen door,
anders eindigt ze bij de boer op het bord.

Je bent toch weg,
ik ga je supermega missen.
Ze zeiden dat je stout was,
hoe konden ze zich zo vergissen??

Ik zit hier in jouw stal,
maar jij bent er niet.
Ik kan je niet in je ogen kijken,
dat doet me het meest verdriet

Hier in je stal,
zwarte tranen op mijn wangen.
Volgens mijn gevoel,
deden ze het om mij te stangen!

Fleur, je bent mijn allerliefste schat,
nu ben je weg & dat was dat…
Ik wist van niets, altijd weer.
Daar was het dan, de laatste keer

Ik loop door de stallen,
tranen met oogpotlood.
Ik mis jou veel te veel,
een stuk van mijn hart gaat langzaam dood

Ik wil je knuffelen,
maar dat kan niet meer.
Ik wil je aaien & zien,
maar het was de allerlaatste keer…

Boos op de manege,
boos op iedereen.
Zoveel mensen die me troosten,
toch huil ik altijd alleen…

Daar zit ik dan,
weer in je stal.
Niemand kan jou ooit vervangen,
sommigen dachten van wel

Ze zeggen; ja dan moet je haar maar kopen,
dan gaat ze niet weg.
ik dacht HALLOO!!!!!!
niet iedereen heeft daar geld voor zeg !

Ik zie mezelf zitten,
een meisje, Bo.
Zwarte tranen,
rollend over haar gezicht,
druppelend in het stro..

Met een hond om je heen is altijd leuk
lig je altijd in een deuk
speelt altijd met je de hele dag,
je krijgt van een hond altijd een lach
loopt in de wind is altijd blij
tenminste de hond van mij.
nee wat ik zeg is geen grap
een hond is lief dat leg ik uit stap voor stap
ben je verdrietig maakt een hond je blij
bij een hond voel je je vrij
nee je voelt je nooit meer aleen
want er is een hond om je heen
bij een hond lig je altijd in de slappe lach
een hond vermaakt je de hele dag
genoeg redenen waarom een hond leuk is
ik zei toch ik heb het niet mis

Beestjes zijn mooi
beestjes zijn lief
ze zitten wel in een kooi
maar toch zijn ze je grootste hartendief
ze poepen en plassen op de grond
van s’avonds laat tot in de ochtendstond
maar een echte dierenvriend, laat de dieren los
en laten ze spelen in het zand, en in het mos

de rups kruipt over loof en doorn
korte sprieten keuren alles
wat haar maag verdraagt
tot zij uit haar jas groeit

straks is haar lied uit
wordt zij ijler dan damp

Waar land
geleidelijk in water overgaat
en je in zompige poelen
het ontstaan van leven waant

kun je onverwacht
een rimpeling in het water zien en
mits onbeweeglijk,
een dier aanschouwen
die in alles rust uitstraalt.